No, I’m not okay.

Processed with VSCO with a5 preset“Im, how are you?” “fine” I answer as always. Cause what else are you supposed to say? We live in a time in which everyone has it ‘tough’ and is ‘stressed’. Saying that you’re not okay doesn’t result in a “oh that sucks, what’s going on?” No, it results in a competition in which you both claim your life is the hardest one and you have the right to complain the most. Exhausting isn’t it? Even more exhausting are the “I don’t have to ask you how you’re doing cause instagram shows me how great things are.” Cause damn my life looks good. Working out a lot, got nice pics and even nicer clothes. Those are the good things. But I’m actually not doing well at all.

img_5804-1

Here, I said it; I’m not okay. I don’t like saying it but it’s the truth. For a while now I’ve been having problems with my health. It has reached the point where it got so bad I finally went to my doctor. So there I was, with a list of symptoms so long I could barely drag it along with me. And damn did I feel stupid when I finally got the chance to tell my sad story and my voice decided to stop working -one of my symptoms-. You know what, I thought, I’m just gonna go home, I’m done with this.

But we all know that my worried mum would have sent me to the doctor again and I’d had to sit in the waiting room for 3 hours  with all those weak people yet another time. Cause yes that’s how I felt, weak. I’ve always had issues with my health so I’ve taught myself to keep on going no matter what, to fight. The last couple of months I kept on living my life despite the pain in my throat, sickness, headaches, tiredness, ear pain and lack of sleep -the list goes on much longer-. Or well, maybe I didn’t. I haven’t seen my friends in months. I worked and I trained. After that I was so tired that I didn’t even have the energy to text my friends back. I worked, I trained and I posted some pics on instagram and that was all I could.

The last couple of weeks it has gotten so bad that even those things are too much for me. I can’t concentrate, feel super sick and have a headache so bad that standing up or sitting down comes with a little scream. Working is impossible and so is training. I also have problems with my ears and thus my balance. Meaning that I’m super dizzy. Quite difficult if you want to train. Especially cause I also feel super sick -no one wants to throw up in their gym- and the headache causes me to ‘black out’.

But I live with a no pussy policy so I kept on training. -with some adjustments in my schedule- Yet I realized that the last 2 weeks I could only train if I took 400mg ibuprofen beforehand. So I could only train if I took pills. That’s just completely insane. Training is one of the few things I still do. Other than that I’m so tired that even lifting my fork is too heavy sometimes.

So there I was, completely defeated, at my doctor’s office. Thankfully he took it very seriously and they are now testing for liver failure, thyroid problems and pfeiffer. Of course you always hope there’s nothing wrong, but I actually do wish for a result with something. Cause as soon as you know what’s going on you can go do something about it.

Anyway, I’m already feeling like worlds biggest whiner ever. I’m a fighter, I do my thing and don’t bother others with my problems. I still thought it was time to share this though. Social media can give you such a wrong idea. I’m sure there are some people staring at my profile thinking; wow, wish I had such a great life and that everything was that easy for me too. Remember that you only see on social media what someone chooses to show you!

Does that mean that from now on I’ll be sharing the ‘less fun’ things? No. Of course I’ll keep you updated but I don’t want a negative account. Lots of you check social media at the end of the day or during work/studying. I want to motivate you and bring you some positivity. Do realize that what you see are my ‘good’ moments and that I put all my energy in those. If I do something fun I’ll be laying on the couch for the rest of the day, but that’s the part you don’t see.

This has become an entire book of sadness so I’m going to end it. I’ve gotten quite hungry by now so time to go lift that fork up #heavylifting #bodybuilding

Nederlands

Processed with VSCO with a5 presetIm hoe gaat het?” “prima” antwoord ik zoals altijd. Want ja, wat moet je anders zeggen? We leven in een tijd waar iedereen het ‘zwaar’ heeft en ‘gestrest’ is. Zeggen dat het niet goed gaat resulteert dan ook niet in een “oh vervelend, wat is er dan precies?” Maar eerder in een wedstrijdje wie het het zwaarste heeft en dus het meeste recht om te klagen. Vermoeiend hoor. Nog vermoeiender vind ik de “ik hoef jou niet te vragen hoe het is, want ik zie op instagram wel hoe goed het met jou gaat”. Want jeetje wat ziet mijn leven er goed uit. Lekker aan het trainen, mooie foto’s, nog mooiere kleren etc. Dat zijn de goede dingen. Maar eigenlijk gaat het helemaal niet zo goed..

Hier ik heb het gezegd; het gaat niet goed. Ik vind het niet leuk om te zeggen, maar het is wel zo. Al een tijdje heb ik ontzettend veel problemen met mijn gezondheid. Het is nu echter zo erg geworden, dat ik besloot dan eindelijk eens naar de huisarts te gaan. Daar zat ik dan, met een lijstje met klachten, zo lang dat ik het als een sleep achter me aantrok. En jemig wat voelde ik me kut toen ik dan eindelijk mijn zielige verhaaltje mocht gaan vertellen, maar mijn stem het begaf -een van de klachten-. ‘Weet je wat’ dacht ik, ik ga gewoon naar huis, laat allemaal maar.

Maar ja ieder weet dat die, oh zo bezorgde, moeder me gewoon weer naar de huisarts had gestuurd. Dan had ik nog eens 3 uur in de wachtkamer kunnen zitten met alle andere zwakkelingen. Want ja zo voel ik me, zwak. Ik heb altijd al veel gezondheidsproblemen gehad dus ik heb mezelf aangeleerd -hoe dan ook- door te gaan, te blijven vechten. De afgelopen tijd ben ik ondanks mijn keelpijn, misselijkheid, hoofdpijn, moeheid, oorpijn en slapeloosheid -lijstje gaat nog heel lang door- toch doorgegaan met het leven van mijn leven. Naja, misschien ook niet. Ik heb mijn vrienden al maanden niet gezien. Ik werkte en ik trainde. Daarna was ik zo kapot dat ik niet eens meer de energie had om mensen terug te appen. Ik werkte, trainde en plaatste wat foto’s op instagram en meer kon ik ook echt niet.

De afgelopen weken is het ineens zo veel erger geworden dat zelfs deze dingen nauwelijks meer lukken. Ik heb nul concentratie, ben super misselijk en heb zoveel hoofdpijn dat opstaan of gaan zitten gepaard gaat met wat gegil. Werken lukt niet meer en trainen al helemaal niet. Ik heb namelijk ook last van mijn oren en evenwichtsorgaan. Dat betekent dus dat ik super duizelig ben. Best lastig als je gaat trainen. Vooral omdat ik ook nog eens misselijk ben -niemand wilt overgeven in een volle gym- en door de hoofdpijn het ook nog eens zwart voor mn ogen wordt.

Maar goed, ik leef met een no pussy policy dus ik trainde stug door -met wat aanpassingen in mn trainingen-. Toch realiseerde in mij ineens dat ik de laatste 2 weken alleen maar kan trainen als ik van te voren 400mg ibuprofen inneem. De enige manier waarop ik dus nog kan trainen is door inname van pillen. Compleet gestoord natuurlijk. Trainen is een van de weinige dingen die ik nog doe. Verder ben ik zo moe dat zelfs mn vork optillen soms te zwaar is.

Dus daar zat ik dan, compleet verslagen, bij de huisarts. Gelukkig nam deze het erg serieus en er wordt nu getest op leverfalen, schildklier problemen en pfeiffer. Natuurlijk hoop je altijd dat er niks aan de hand is, maar eigenlijk hoop ik toch op een uitslag met iets. Want zodra je weet wat er is, kun je er wat aan doen.

Anyway, ik voel me alweer ‘s werelds grootste zeurpiet ooit. Ik ben een vechter, ik doe m’n ding en val anderen niet lastig met mijn problemen. Toch vond ik dat het tijd was om dit te delen. Social media kan zo’n verkeerd beeld geven. Ik weet zeker dat er mensen tussen zitten die kijken op mijn profiel en denken; wauw, had ik ook maar zo’n geweldig leven, was het voor mij ook allemaal maar zo makkelijk. Onthoud dat je op social media alleen maar ziet wat iemand kiest te laten zien!

Betekent dat dat ik vanaf nu ook de ‘minder leuke’ dingen ga delen? Nee. Natuurlijk zal ik jullie op de hoogte houden etc, maar ik wil geen negatief account. Velen checken eind van de dag, of tussen werk/studeren door hun social media. Ik wil jullie motiveren en positiviteit meegeven. Realiseer je wel, dat wat je ziet mijn goede momenten zijn en dat ik daar al mijn energie instop. Als ik een keer iets  leuks doe lig ik daarna voor de rest van de dag op de bank, maar dat zie je dan weer niet.

Dit is inmiddels een heel boekwerk van zieligheid geworden dus ik ga het maar eens afronden. Ik heb inmiddels ook wel honger gekregen dus tijd om die vork weer eens op te gaan tillen. #heavylifting #bodybuilding

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s